Spotkanie z Romanem Hlawaczem

2017-11-22_twarze_opola

Zapraszamy na kolejną edycję wydarzenia z cyklu „Twarze Opola”, która odbędzie się 30 listopada (czwartek) o godz. 17.00 w sali konferencyjnej Miejskiej Biblioteki Publicznej w Opolu przy ul. Minorytów 4. Proponujemy tym razem spotkanie z Romanem Hlawaczem pt. „Czy obiektyw jest obiektywny?”. Bohater „Twarzy Opola” jest absolwentem …

Reklamy

Dodaj komentarz

Adam Śmietański „Fotografie”

Muzeum Śląska Opolskiego zaprasza na wernisaż:

Adam Śmietański – Fotografie

28 października 2017 r., godz. 16.00
Gmach główny Muzeum Śląska Opolskiego,
ul. Mały Rynek 7,
wejście od ul. Muzealnej

wystawa będzie czynna w terminie
od 28.10.2017 r. do 25.02.2018 r.

Adam Śmietański „Fotografie”
 
Adam Śmietański (1919–1992), w ZPAF od 1951, był jednym z najbardziej rozpoznawalnych opolskich fotografów działających po wojnie. Jego twórczość uwarunkowana była przemianami, którym w latach powojennych podlegała w Polsce fotografia, a początkowo także specyficzną historią poznańskiego środowiska fotograficznego, z którym od 1946 roku był związany.
Swoje prace – począwszy od I Wystawy Fotografiki w Opolu w czerwcu 1947 roku – prezentował na licznych wystawach organizowanych przez powstające towarzystwa fotograficzne, między innymi w Opolu, Poznaniu, Wrocławiu, Sopocie, Krakowie, Częstochowie, Gnieźnie, Katowicach, Łodzi i Warszawie, a także poza granicami kraju, między innymi w Bukareszcie, Kopenhadze, Sztokholmie, Nowym Jorku, Pekinie, Lipsku i Londynie. W ciągu piętnastu lat (1952–1967) przygotował dziewięć wystaw indywidualnych, a jego zdjęcia ilustrowały dziesiątki wydawnictw i kart pocztowych, były publikowane w licznych gazetach i czasopismach.
Na wystawie będzie zaprezentowanych 250 jego prac z różnych okresów twórczości i dotykających różnorodnej tematyki. To zdjęcia architektury miasta, krajobraz, fotografie przywiezione z podróży, zdjęcia reporterskie. To prace pokazywane na wystawach, publikowane, ale również takie, które nigdy nie były prezentowane.

, , ,

Dodaj komentarz

7. Opolski Festiwal Fotografii

Zapraszamy na festiwal, więcej informacji na offoto.pl

PlakatOFF-2017

Dodaj komentarz

Wystawa jubileuszowa Okręgu Dolnośląskiego w Muzeum Współczesnym Wrocław „Globalizacja i indywidualność”. 70 lat ZPAF 1947–2017

globalizacja_almanach_2017_cover_ok.indd

Wystawa GLOBALIZACJA I INDYWIDUALNOŚĆ przedstawia wybór prac 53 twórców reprezentujących przegląd środowiska Okręgu Dolnośląskiego ZPAF. Idea wystawy jest formą dyskursu, reinterpretacji zagadnienia globalnej wioski w korelacji z indywidualnością w dobie współczesności. Terminu „globalna wioska” Marshall McLuhan (teoretyk mediów) użył w swojej książce „Galaktyka Gutenberga” („The Gutenberg Galaxy”) z 1962 roku. Idea McLuhana nabiera nowego sensu, nowej formy i kształtu, w dobie rozwoju technologicznego, nowych mediów, demokratyzacji dostępu do mediów oraz procesów zachodzących współcześnie.

Fotografia, będąca jednym z mediów globalnej wioski, przez swoją powszechność, możliwość funkcjonowania przez inne media, internet, telewizję, film, bilbordy,…mass media…itp. ujawnia to zjawisko, ale zarazem jest przykładem formy wypowiedzi, gdzie oryginalność, unikatowość, niepowtarzalność stanowią o wartości i jakości. GLOBALIZACJA I INDYWIDUALNOŚĆ jest pojęciem złożonym, wielowątkowym, wielopłaszczyznowym, odnoszącym się do zmian technologicznych, jak i do świadomości filozoficznej.

Wystawa prezentuje bogactwo różnorodnych postaw, konwencji, koncepcji artystycznych. Jest demonstracją złożoności i oryginalności tego środowiska w 70 rocznicę powstania ZPAF.

Andrzej Dudek-Dürer

„Globalizacja i indywidualność” katalog wystawy

Foto Roman Hlawacz

Autorzy: Ewa Andrzejewska, Stefan Arczyński, Jan Bortkiewicz, Czesław Chwiszczuk, Zdzisław Dados, Sławoj Dubiel, Andrzej Dudek-Dürer, Alek Figura, Tomasz Fronckiewicz, Barbara Górniak, Zenon Harasym, Roman Hlawacz, Daria Ilow, Paweł Janczaruk, Tomasz Jodłowski, Katarzyna Karczmarz, Piotr Komorowski, Ryszard Kopczyński, Krzysztof Kowalski, Krzysztof Kuczyński, Stanisław Kulawiak, Natalia LL, Jacek Lalak, Magdalena Lasota, Adam Lesisz, Jarosław Majcher, Ewa Martyniszyn, Marek Maruszak, Stanisław Michalski, Tomasz Mielech, Janusz Musiał, Janusz Moniatowicz, Piotr Maciej Nowak, Mateusz Palka, Michał Pietrzak, Przemysław Piwowar, Wacław Ropiecki, Andrzej Rutyna, Krzysztof Saj, Dorota Sitnik, Paweł Sokołowski, Maciej Stawiński, Grzegorz Sawa-Borysławski, Maciej Stobierski, Alina Ścibor, Rafał Warzecha, Ryszard Wełnowski, Marek Wesołowski, Iwona Wojtycza-Fronckiewicz, Ryszard Antoni Wójcik, Jerzy Wiklendt, Wojciech Zawadzki, Waldemar Zieliński.

Dodaj komentarz

Miasto żyje. Magia ruchomej fotografii.

wystawa-magia-1

Wystawa „Miasto żyje. Magia ruchomej fotografii”, Sławoj Dubiel i Sławomir Mielnik

Wernisaż 29.09.2016 r. godz. 12.00, opolski Rynek

„Miasto żyje. Magia ruchomej fotografii”, Sławoja Dubiela i Sławomira Mielnika to autorska propozycja Fundacji 2.8 wykorzystania możliwości powstawania obrazu  do tworzenie fotograficznego zapisu  krajobrazu miejskiego Opola z jego architekturą, zabytkami, a także przyrodą. Zdjęcia zostały wykonane za pomocą mieszkań-pomieszczeń z widokiem na te obrazy. Pokoje oraz innego rodzaju przestrzenie stają się camerą obscurą. Po dokładnym zaciemnieniu i wpuszczeniu światła przez otwór, pojawia się odwrócony do góry nogami obraz, miejski pejzaż wyświetlający się wprost na ścianach pokoju. Tyle właśnie trzeba, aby zadziałała ,,magia ruchomej fotografii”, czyli powstanie obrazu na ścianie, ze światła wsączającego się przez otworek w oknie pokoju.

Niewykluczone, że człowiek pierwotny siedząc w jaskini za zasłoniętymi skórami wejściem dostrzegł kiedyś obraz na jasnych, wapiennych ścianach. Zasada działania camera obscura jest taka sama jak w klasycznym aparacie fotograficznym – zaciemniona skrzynka i obiektyw bądź dziurka, a na przeciwległej ścianie pojawi się odwrócony i pomniejszony obraz widoku, który rozciąga się przed pomieszczeniem (aparatem). Opisy tego zjawiska pojawiły się w średniowieczu, najstarszy rysunek camery obscury pochodzi z 1544 roku a renesansowe podejście, by sztuka doskonale odwzorowywała świat doprowadziło w końcu do utrwalenia obrazu skutkując wynalezieniem fotografii.

Obecnie aparat otworkowy jest wyrazem postawy twórczej rezygnującej z drogich, wyrafinowanych konstrukcji technicznych, a skupiającej się na podstawowych wartościach obrazu fotograficznego. Inni zachwyceni są specyficzną estetyką powstałego obrazu taką jak: maksymalna głębia ostrości, charakterystyczne zaciemnienia na krawędziach, specyficzne wrażenie nieostrości czy niespodziewane przypadki związane z długim czasem naświetlenia. Kolejna grupa twórców wykorzystuje te konstrukcje do nadawania fotografii innego wymiaru przez włączanie w proces fotografowania wielu osób i różnych sposobów komunikacji.

Marek Szyryk

Wystawa w ramach 6 Opolskiego Festiwalu Fotografii.
Projekt współfinansowany ze środków Miasta Opola.

Dodaj komentarz

Wystawa fotografii Okręgu Dolnośląskiego Związku Polskich Artystów Fotografików

dualizm_fotografii_wro_zapr.indd

Dodaj komentarz

5. Opolski Festiwal Fotografii

plakatOFF-2015-maly

Na tegorocznym 5.OFFie będzie można zobaczyć 19 wystaw uczestniczyć w 5 spotkaniach autorskich i poszerzyć swoją wiedzę i umiejętności na warsztatach fotograficznych.
W programie festiwalu znalazły się wystawy twórców absolutnie pierwszoplanowych na scenie fotografii dokumentalnej i reportażowej. Jest weteran fotografii prasowej (w tym także wojennej) Krzysztof Miller. Zaprezentuje wystawę, która jest próbą podsumowania kariery. Miller przez ostatnie trzy dekady fotografował w kraju i za granicą, sytuacje codzienne, czasem nawet zabawne i banalne scenki, aż po kluczowe zakręty historii, tej przez duże H dziejącej się daleko od Polski.

Znalazła się także wystawa zbiorowa pięciorga fotografów Kancelarii Prezydenta RP, którzy przez 5 lat fotografowali urzędowanie Bronisława Komorowskiego. Z przeszło miliona zdjęć, wybrano 45 kadrów, które ukazują bardzo nieoczywistą i ludzką stronę polityki.

Są też w programie wystawy monograficzne znakomitych dokumentalistów, zauważonych i docenionych także za granicą. Każdy z nich pracuje w swój unikalny sposób, odmiennie traktując samą fotografię dokumentalną. Jedni by sprawdzić jak sprawy się faktycznie mają, drudzy by zaciekawić, jeszcze inni by zburzyć nasze przeczucia.

Cykl „Paragwaj” Tomasza Wiecha w bardzo przewrotny sposób opowiada o naszej tożsamości narodowej (przy okazji także o znajomości obcych kultur, czy chociażby geografii). Anita Andrzejewska w serii „Niespiesznie” opowiada o życiu w Birmie i Laosie, u progu ważnych przemian społecznych. Jej kadry są tym literalnym zatrzymaniem czasu, możliwym dzięki fotografii, gdy od widza wymagamy momentu kontemplacji, zastanowienia, zwolnienia. Zdjęcia Jana Brykczyńskiego „Boiko” opowiadają o małej społeczności żyjącej zgodnie z tradycjami niemal na przekór upływowi czasu. Piotr Małecki przedstawia zaś polską subkulturę związaną ze sceną disco polo, burząc stereotypy i uprzedzenia widzów.

Można wszystkie wystawy zamknąć w jednym tytule, proponowanym przez organizatora: „Źródła” i układać własne narracje, którędy, dlaczego, skąd itd. To co najważniejsze, to zbiór różnych postaw i sposobów opowiadania o współczesnym świecie, ciągle w obrębie fotografii dokumentalnej.

Dodaj komentarz

%d blogerów lubi to: